PanSamochodzik.net.pl Strona Główna
FAQ  Szukaj  Użytkownicy  Grupy Rejestracja  Album  Zaloguj


Poprzedni temat :: Następny temat
Kornel Makuszyński
Autor Wiadomość
irycki 
Fanatyk Samochodzika
Pan Motocyklik



Pomógł: 9 razy
Wiek: 52
Dołączył: 13 Paź 2015
Posty: 3149
Skąd: Legionowo
Wysłany: 2018-02-18, 16:30:02   

Czytałem i mam wrażenie że niestety Pilipiukowi trochę spada poziom :( . Mówię ogólnie o opowiadaniach w tym zbiorku. Co do poszukiwania rękopisu to niczego specjalnie odkrywczego w tym opowiadaniu nie było.
_________________


Nie chcę pani schlebiać, ale jest pani uosobieniem przygody. Gdy patrzę na panią łowiącą ryby, pływającą po jeziorze, nie wyobrażam sobie, aby istniała bardziej romantyczna dziewczyna.
samozwańczy prezes Klubu Martologicznego
 
 
John Dee 
Moderator
Uwielbia Samochodzika



Pomógł: 65 razy
Dołączył: 06 Wrz 2014
Posty: 8518
Skąd: Niemcy
Wysłany: 2018-06-14, 09:08:03   

Kornel Makuszyński: “Szaleństwa panny Ewy”



Ta ostatnia powieść Kornela Makuszyńskiego ukazała się pośmiertnie w 1957 roku, ale jak podaje Wikipedia, napisana została w pierwszych latach wojny. W tekście pojawia się data 27 czerwca 1938, akcja odgrywa się więc w ostatnich przedwojennych miesiącach w Warszawie. Bohaterką jest piętnastoletnia Ewa Tyszowska i wszystko zaczyna się jej wizytą u autora książki, u którego Ewcia pragnie się wyżalić, jako że autor “Panny z mokrą głową” i “Awantury o Basię” uchodzi za znawcę psychiki dorastających panienek. Pisarz nie jest akurat zachwycony perspektywą słuchania wynurzeń podlotka, ale Ewa jest uparta i umie niezwykle zręcznie manipulować ludzi, szczególnie mężczyzn, o czym czytelnik będzie miał jeszcze liczne okazje się przekonać.
Okazuje się, że pannica, która jest półsierotą i wychowywana przez swojego ojca, słynnego lekarza-bakteriologa, w czasie jego półtorarocznej nieobecności za granicą dokonała tak wielkich głupstw, że jego powrotu oczekuje nie z radością i niecierpliwością, ale z bardzo ciężkim sercem.
“— Stały się straszne rzeczy. Ojca nie było w kraju przez półtora roku. Pan nie może mieć nawet wyobrażenia o tym, co ja zdołałam zdziałać przez ten czas. O rany! Jeżeli ojciec nie osiwieje, to będzie cud boski. Co ja narobiłam, co ja narobiłam!”

Co więc narobiła ta rezolutna właścicielka niezwykle brzydkiego pieska i niezwykle zadartego noska? Okazuje się, że ojciec opuszczając kraj w kierunku Chin umieścił ją u sąsiadki pani Szymbartowej, z którą chorą córką Zosią Ewa się przyjaźni. Niestety, pies Rolly, którego Ewa kocha ponad życie, jest solą w oku poczciwej tak właściwe pani Szymbartowej, i tak wnet młody gość czuje się w jej domu niekochany i niedoceniony i postanawia opuścić te niegościnne progi. Młoda Tyszowska ma jakąś ciotkę mieszkającą poza Warszawą, i do nie postanawia uciec. I tak wczesnym rankiem odgrywa się owa scena, którą każdy, kto zna książką lub jedną z jej ekranizacji, ma chyba przed oczyma, gdy słyszy jej tytuł: Ewa wczesnym rankiem, z psem i walizką, wymyka się przez okno i z wielkim zdecydowaniem maszeruje ulicą Warszawy, gdzie zagaduje do niej przypadkowy świadek tegoż niecodziennego widowiska, młody malarz Jerzy Zawidzki. Ewa stara pozbyć się natręta, który jednak, czując, że dziewczyna jest w tarapatach, uparcie dotrzymuje jej towarzystwa, aż do chwili pojawienia się policjanta, którego obaj okłamują. Bardzo zabawne dialogi, świetna energie między obydwoma bohaterami i jeden z punktów kulminacyjnych powieści.

Koniec końców Ewa przyjmuje ofertę Jerzego i jego mamy, by zamieszkać w ich domu.

Czysto humorystyczny charakter książki zmienia się w mgnieniu oka, gdy dzwoni telefon i melduje się pan Mudrowicz, wierzyciel Zawidzkich domagający się rychłej spłaty wysokiego długo, przy pomocy którego Jerzy swojej matce kupił jej dom. Mudrowicz jest dalekim krewnym Zawidzkich i uchodzi za człowieka o kamiennym sercu, głuchego na prośby i błagania, ślepego na łzy. Wnet jest jasne, że malarz długu w określonym czasie spłacić nie zdoła, przeto ich dom stanie się własnością Mudrowicza. I tak by też się zapewne stało, gdyby opatrzność nie przysłała im Ewci. Pewnego dnia bowiem, wykorzystując nieobecność matki i syna, młoda Tyszowska bierze pod pachę dwa najlepsze obrazy Jerzego i rusza do mieszkania bezwzględnego lichwiarza, by z nim pertraktować. Czy uda jej się nakłonić go do rozsądku?



“Szaleństwa Panny Ewy” jest dziełem dziwnie anachronicznym, biorąc pod uwagę, że napisane zostało w latach tuż przed lub może nawet w czasie okupacji Polski i Warszawy. Ten humor, ta słoneczna beztroska czynią, że człowiek i dzisiaj podczas lektury czyje się trochę nieswojo. Nic dziwnego, że tuż po wojnie nikt tego rodzaju literatury wydać nie miał ochoty, a czytać może też nie. Ale dekadę później sprawy wyglądały już widać inaczej.
Książka napisana jest w tym samym stylu, co już “Szatan”, dowcipnie, elokwentnie, w tonie wielkiej serdeczności, a więc w typowym dla Makuszyńskiego. Autor popisuje się swoimi zdolnościami warsztatowymi niemal do przesady, i tak mniej więcej w połowie książki zacząłem odczówać pewne znużenie tym nadmiarem błyskotliwość i krasomówstwa. Tym bardziej, że akcja książki rozwija się bardzo wolno, jest tylko kilka scen, które odpowiednio są bardzo długie, a co gorsza, często mało relewantne. Weźmy na przykład incydent z psem u pani Szymbartowej. Czy fakt, że kundel porywa kotlet z talerza, a Ewa z Zosią opróżniają potajemnie miskę mleka ze spiżarni, wystarczy, by uzasadnić ucieczką Ewci z tego domu?

Sytuacja poprawia się jednak natychmiast, gdy autor bohaterów swojej książki - późno, ale lepiej późno niż wcale - konfrontuje z prawdziwym konfliktem w postaci kredytu pana Mudrowicza. Oh, jak dobrze czyni to książce! A scena, w której Ewa udaje się do jaskini lwa, czyli do mieszkania Mudrowicza, jest po prostu niesamowita, wręcz genialna. Tu Makuszyński wspiął się naprawdę i zupełnie nieoczekiwanie na dickensowskie wyżyny, ratując w ten sposób niejako swoje dzieło od zarzutu całkowitej błahostkowości.

W sumie “Szaleństwa Panny Ewy” to książka znacznie słabsza niż powiedzmy “Szatan z siódmej klasy”, ale biorąc pod uwagę jej bardzo sympatycznych bohaterów i wzorową polszczyznę, można i dzisiaj się nią jeszcze delektować.
 
 
Piratka 
Forumowy Badacz Naukowy



Pomogła: 13 razy
Dołączyła: 23 Sty 2013
Posty: 2681
Skąd: Wyspa Skarbów
Wysłany: 2018-10-08, 22:06:00   

John Dee napisał/a:
W sumie “Szaleństwa Panny Ewy” to książka znacznie słabsza niż powiedzmy “Szatan z siódmej klasy”, ale biorąc pod uwagę jej bardzo sympatycznych bohaterów i wzorową polszczyznę, można i dzisiaj się nią jeszcze delektować.
"Szatan" jest powieścią detektywistyczną, zaś "Szaleństwa" miały być obok "Panny z mokrą głową" i "Awantury o Basię" jedną jeszcze powieścią dla "dorastających panienek" jak zaczyna się rozdział 1. Na początku "Basi" widać wątek detektywistyczny z odczytywaniem rozmazanych liter, chyba wzorowany na "Dzieciach Kapitana Granta".
John Dee napisał/a:
Czy fakt, że kundel porywa kotlet z talerza, a Ewa z Zosią opróżniają potajemnie miskę mleka ze spiżarni, wystarczy, by uzasadnić ucieczką Ewci z tego domu?
Ewcia przyłapała panią Szymbartową, jak tamta potajemnie czytała jej pamiętnik. Jedynie Szekspir mógł opisać tę burzę, która się rozpętało owej nocy. My możemy jedynie oznajmić niezdarnie, że pan Szymbart cucił panią Szymbartową, lejąc na nią kubły zimnej wody. Czynił to bez zbytniego pośpiechu, ze wzniosłym spokojem, i nie da się tego ukryć, że nie żałował wody. Można by nawet przypuszczać, że się uśmiechał jak szatan. :D
Sposób, w jaki pani Szymbartowa smarowała chleb (nabierała odrobinę masła na koniec noża i tym końcem dotykała chleba ostrożnie i ruchem powolnym, po czym szybko wysuwała nóż tak, że jego "omaślony" koniec znajdował się poza chlebem, a kromki "smarowała" gwałtownymi ruchami środkiem noża) za każdym razem przychodzi mi na myśl, gdy moja Mama robi kanapki. Mówię to na głos i wybuchamy śmiechem.
John Dee napisał/a:
Bardzo zabawne dialogi
Pod względem przeróżnych tekściorów "Szaleństwa" są trudne do pobicia. Ewa ścigana przez malarza (który nie ma pojęcia, o co chodzi, lecz na wszelki wypadek ją goni) wpada na policjanta.
- A czemu to tak prędko? - zapytał ciekawy posterunkowy.
Zanim Ewcia miała czas na odpowiedź, że bieży do najbliższej trzystumetrowej przepaści, aby się w nią rzucić głową na dół, zadudniły szybkie kroki pierwszego jej prześladowcy, który - widać - osłupiał jedynie na krótką chwilę. Zwróciła się przeto szybko ku niemu i rzekła mu mało czułym spojrzeniem: "Widzisz teraz, coś narobił, idioto!" - Ostatnie to słowo, którego nie używa się nigdy jako wyrazu gorącej pochwały i oznacza w greckim oryginale "człowieka nie piastującego żadnego urzędu", Zawidzki zobaczył, bo go nie mógł usłyszeć, co zresztą na jedno wyszło, było bowiem skierowane niechybnie pod osobistym jego adresem. Zadyszany zwrócił się do posterunkowego z uprzejmym zapytaniem:
- Czemu pan zatrzymuje moją siostrzenicę? Biegniemy na dworzec kolejowy...
Rzecz była oczywista, że dwoje młodych ludzi, objuczonych tobołkami, spieszy do pociągu. Posterunkowy spojrzał na wszelki wypadek w oczy malarza, a spotkawszy wesoły uśmiech, doszedł w zacnej duszy do przekonania, że chociaż czasem słynni opryszkowie przybierają chytrze postać niefrasobliwą i ujmującą, jednakże w tym młodym człowieku mało jest ze zbrodniarza. Chyba że się z czasem wyrobi.

Po śniadaniu w barze mlecznym malarz zaprasza ją do swej Mamy.
- Bez żadnego gadania, bez łez, bez jęków i szlochów.... Hej, kundlu, zbieraj się i ty! Niech pani patrzy, ten potwór jeszcze je... Dziwny pies... Chętnie bym go namalował, ale jako martwą naturę. Żywy jest okropny... Otarła pani nos?
- Już! Pan jest straszny...
- Może być. Ale gdy wpadnę w gniew, jestem jeszcze straszniejszy, bo kąsam ludzi. Czego pani szuka?
- Pieniędzy... Przecie trzeba zapłacić... O mój Boże!
(...) Zgubiłam pieniądze! - jęczała z rozpaczą.
- Dużo?
- Mało, ale zgubiłam... Kiedy pan mnie gonił.
- Nigdzie nie ma?
- Nigdzie... O Boże!
- Niech pani przeszuka jeszcze kundla, bo temu psu nie można dowierzać. Ale ja się strasznie cieszę, że pani je zgubiła. Do Makowa już pani nie pojedzie i musi pani pójść do nas. Zbierać się do pochodu! Będziemy sobie po drodze śpiewali: "Choć burza huczy wkoło nas!"
I zaśmiał się tak głośno, że mucha łażąca po stoliku zerwała się przerażona.
- A właśnie że znalazłam! - zawołała Ewa grzebiąc w tobołku.
- Ten kundel musiał je nieznacznie podrzucić!

John Dee napisał/a:
Makuszyński wspiął się naprawdę i zupełnie nieoczekiwanie na dickensowskie wyżyny
Makuszyński chyba wzorował Mudrowicza na Scrooge'u.
Ewa składa sprawozdanie z odwiedzin u Mudrowicza (był to tak jakby dobry gość, tylko nieszczęśliwy, ale to dłuższa opowieść).
- Bardzo się nam przyjemnie rozmawiało. Wreszcie jednak przyszła straszna chwila... Naprawdę straszna...
- O Boże, co się stało? - zapytała z niepokojem pani Zawidzka.
- Wiedziałam, że z tego będzie nieszczęście - mówiła Ewcia powoli i wyraźnie, łypiąc okiem w stronę Jerzego. - kiedy mu pokazałam obrazy...
- Oho!
- ... wtedy pan Mudrowicz wpadł w szał. Myślałam, że mnie z miejsca udusi. Strasznie krzyczał: "zabierz natychmiast te kicze!" - Co to znaczy "kicze", panie Jerzy? Nie wie pan... nie wiesz? To musi być jakaś obelga...
- Krwi, krwi! - krzyczał malarz.
- Wciąż tak krzyczał... "Patrzeć na to nie można! Oszaleć można na widok tych bohomazów!"
Jerzy zakrył rękami twarz, a Ewcia mrugnęła wesoło w stronę pani Zawidzkiej, która się uśmiechnęła. Nagle malarz zerwał się z krzesła i mówił szybko:
- A jednak wziął obrazy? ha!
Ewcia stropiła się na krótką chwilę.
- Owszem, wziął.. Ale... ale powiedział, że je powiesi w przedpokoju. On się świetnie zna na obrazach!

I temuż podobnież...
_________________


- A czy nie ma dobrych piratów?
- Nie. Bo to się mija z samym założeniem piractwa.
 
 
Piratka 
Forumowy Badacz Naukowy



Pomogła: 13 razy
Dołączyła: 23 Sty 2013
Posty: 2681
Skąd: Wyspa Skarbów
Wysłany: 2018-10-09, 15:04:50   

"List z tamtego świata"

Czytałam to na studiach będąc.
Początek przebojowy.
Rozdział pierwszy w którym pradziadek zleciał ze ściany, co dwóch młodzieńców wprawiło w zdumienie. Chodzi oczywiście o portret, przy upadku wyleciał ukryty list. Pradziadek dozwolił otworzyć dopiero 50 lat po swym zejściu, w obecności całej rodziny.
Dalej jest trochę rozwlekle.
Protoavis napisał/a:
Są to te mniej pasjonujące strony. Na szczęście jeden z członków rodu, skąpy Wojciech Mościrzecki nie mogąc przybyć na spotkanie, zaprasza pozostałych do swojego dworu, gdzie rozpoczyna się nieco bardziej wciągająca część druga.
Pradziadek powiadamia w liście, iż skarb bezmierny odkrył, tajemnicę zaś jego powierzył jakowemuś panu Żubrowskiemu, któren "będzie milczał ac cadaver" (po łacinie: jak trup). I tak trop się urywa. Jeden z zebranych, aptekarz, od razu domyślił się rozwiązania i ze śmiechem pożegnał pozostałych, nie racząc wyjaśnić.
Zaczynają pytać, czy w okolicy mieszka jakiś Żubrowski.
Fryzjer odpowiada "Czekaj pan! Mam, już mam! nie... Myślałem, że to ten, ale to nie ten, bo się nazywa Dunin." :D
"Wyspa Złoczyńców" od razu mi się przypomniała. "Człowiek z UFO" też.
Ralf, krewniak z Ameryki, doradza sprawdzić na poczcie. Pod wskazanym adresem mieszka jakiś wąsaty pan dziedzic, który cierpliwie wysłuchawszy petentów zapytuje: a jak mam pomóc?
- Pan się nazywa Żubrowski?
- Żebrowski.
:564:
Taki sam, znaczy żaden, wynik daje sprawdzanie w pobliskim klasztorze, w spisach hipotecznych i na cmentarzu.
Ralf zauważa: nazwisko jest zapewne szyfrem. Rozwiązanie następuje na kilka stron przed zakończeniem książki. Dobre, choć mogło by być lepsze.
Tekściory jak to u Makuszyńskiego:
"Nagle nie krzyknął, lecz ryknął:
- Krwi! Krwi!
- Przestraszył pan dziecko - zawołała, hamując go w gniewie, panna Katarzyna. - Zosiu, zabierz stąd Maciusia, bo pan Mościrzecki będzie wylewał jakąś krew. Czyjejże to krwi tak pan łaknie?
Pan Wojciech wskazał ręką Dziurawca.
- Jego krwi! - krzyczał donośnie. - Ten człowiek mnie zrujnował. Jego krwi!
- Słyszałam - z kamiennym spokojem mówiła ona - że sok dziurawca bardzo pomaga na chorą wątrobę, wątpię jednak o tym, by krew pana Dziurawca mogła panu pomóc na wzburzoną żółć."
Jednak w "Szatanie" więcej było zagadek i temuż podobnież.
_________________


- A czy nie ma dobrych piratów?
- Nie. Bo to się mija z samym założeniem piractwa.
 
 
Garamon 
Forumowy Badacz Naukowy


Pomogła: 15 razy
Dołączyła: 08 Lip 2011
Posty: 1582
Skąd: Warszawa
Wysłany: 2019-01-07, 10:16:17   

Dziś o 21:00 w TVP premiera teatru TV na podstawie "Listu z tamtego świata"

./redir/programtv.onet.pl/tv/listy-z-tamtego-swiata-338696?entry=28691640

Obsada budzi spory niepokój, bo trudno dopasować nazwiska do postaci - Wojciech Wysocki jako Wojciech Mościrzecki??? Ten pan od nieprzerwanych posiłków? A Beata Fido (ta ze "Smoleńska") jako kto?

Niestety ( ;-) ) nie mam telewizora, więc sama nie sprawdzę, co z tego wyszło... Może będzie na jakimś vodzie... A może ktoś z forum obejrzy, opisze i da się zorientować, czy warto? :D
Ostatnio zmieniony przez Garamon 2019-01-07, 10:18, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
John Dee 
Moderator
Uwielbia Samochodzika



Pomógł: 65 razy
Dołączył: 06 Wrz 2014
Posty: 8518
Skąd: Niemcy
Wysłany: 2019-01-07, 17:55:12   

Garamon napisał/a:
Niestety nie mam telewizora
Ja też nie. :D
Zrobimy apel w Shoutboksie. Chętnie bym sobie obejrzał ten program, ale może zdążę przedtem jeszcze przeczytać książkę?
 
 
Protoavis 
Ojciec Wspomagający
Archeolog książkowy



Pomógł: 29 razy
Wiek: 43
Dołączył: 13 Sty 2013
Posty: 5951
Skąd: PRL
Wysłany: 2019-01-07, 22:12:50   

Książka nie była najlepsza, z dłużyznami, i spektakl takiż sam się wydaje. "Z piasku bicza nie ukręcisz".
Odniosłem wrażenie, że reżyser i aktorzy czytali tylko scenariusz, a do powieści nawet nie zajrzeli. Dziwne, bo mamy tu sporo aktorów w sile wieku, i z twórczością K. M. powinni być oni jako tako zaznajomieni. Mimo wszystko z powieści jakieś ciepło i optymizm, charakterystyczne dla Makuszyńskiego, emanują, a w spektaklu raczej nie. Do tego ta nużąca muzyka. Nie oglądam dalej. :/
_________________
 
 
Wowax 
Maniak Samochodzika
paraDyscyplinator forumowy



Pomógł: 23 razy
Wiek: 48
Dołączył: 21 Cze 2015
Posty: 6200
Skąd: Warszawa
Ostrzeżeń:
 1/3/6
Wysłany: 2019-01-07, 22:45:45   

Nagrałem sobie i właśnie siadam do oglądania
_________________
 
 
Wowax 
Maniak Samochodzika
paraDyscyplinator forumowy



Pomógł: 23 razy
Wiek: 48
Dołączył: 21 Cze 2015
Posty: 6200
Skąd: Warszawa
Ostrzeżeń:
 1/3/6
Wysłany: 2019-01-08, 01:12:54   

Obejrzałem, jeśli chcecie jutro napiszę swoje wrażenia. :)
_________________
 
 
Garamon 
Forumowy Badacz Naukowy


Pomogła: 15 razy
Dołączyła: 08 Lip 2011
Posty: 1582
Skąd: Warszawa
Wysłany: 2019-01-08, 08:28:02   

Opisuj :D
 
 
Wowax 
Maniak Samochodzika
paraDyscyplinator forumowy



Pomógł: 23 razy
Wiek: 48
Dołączył: 21 Cze 2015
Posty: 6200
Skąd: Warszawa
Ostrzeżeń:
 1/3/6
Wysłany: 2019-01-08, 15:20:55   

No to tak:
Najpierw zaznaczę, że wcześniej nie czytałem tej powieści Makuszyńskiego i był to mój całkowicie pierwszy kontakt z ,,Listem z tamtego świata,, , siłą rzeczy nie mogę się więc pokusić o porównania i odniesienia do literackiego pierwowzoru.
Od razu na wstępie napiszę - jestem zdecydowanie na ,,TAK,, , praktycznie pod każdym względem.
Oczywiście, nie jest to dzieło oskarowe, ale na swoją miarę udane pod każdym względem.
Aktorzy - mimo, że nie ci najbardziej znani i uznani - znakomicie wcielili się w role, postacie są wyraziste i przekonywujące, jedyny drobny zgrzyt, to nieco przerysowana, momentami karykaturalna gra Krzysztofa Dracza jako Adama Dziurawca, ale może taki był zamysł reżyserski, nie wiem.
Wojciech Wysocki jako Wojciech Mościrzecki znakomity, udźwignął ku mojemu niedowierzaniu główną rolę
Joanna Jeżewska jako Katarzyna Mościrzecka - rewelacyjna, pełna ekspresji w kontrze do Wysockiego

Pozostali odtwórcy - Beata Fido jako Marta,
Jarosław Gajewski jako aptekarz Alojzy Mościrzecki,
Monika Pikuła jako Zofia Mościrzecka,
Filip Kosior jako Ralph Mościrzecki i pozostali też udanie wcielili się w kreowane przez siebie postacie, ale byli raczej postaciami drugoplanowymi, udanym tłem dla trójki głównych bohaterów.

Zdjęcia dobre, ujęcia dobrze skrojone, efektów specjalnych... brak ;-)

Akcja toczy się żwawo - gdzieś przeczytałem w opinii o książce, że spotykanie się wszystkich Mościrzeckich jest mocno nudnawe i zajmuje pierwszych 100 stron - tu załatwiono to jednym planem w ciągu pierwszych 10 minut :)

Dalej akcja toczy się już w bardzo nastrojowych wnętrzach nieco zaniedbanego, acz ślicznego dworu, położonego w prawdziwie tajemniczym, starym ogrodzie. Klimat miejsca, i niebanalna muzyka w tle podkreślają nastrój niepewności i powracającej wraz z osobliwym testamentem przodka zagadki.
No i nietypowe zarówno dla powieści młodzieżowych, jak i ,,dorosłych,, - nie ma ,,czarnego charakteru,, , nie ma złej postaci, nie ma negatywnego bohatera - wszyscy są albo kryształowo poczciwi i dobrzy, albo skrywają prawdziwą dobroć i serce pod rozmaitymi maskami. Nie wiem, czy tak samo było w powieści, bo pewnie wiele postaci pobocznych zostało wykrojonych ze scenariusza, ale ten zabieg dodatkowo wpłynął na moją pozytywną ocenę sztuki.
I zakończenie - mimo braku skarbu - radość, sielanka rodzinna i prawie bajkowe ,,żyli długo i szczęśliwie,, :)

Reasumując - bardzo przyjemnie spędzone 1,5 godziny - dziękuję przedmówcom, że zwrócili mi uwagę na tę premierę, bo gdyby nie to, to pewnie nie zainteresowałbym się nią :564:
_________________
Ostatnio zmieniony przez Wowax 2019-01-08, 15:24, w całości zmieniany 2 razy  
 
 
Teresa van Hagen 
Fanatyk Samochodzika



Pomogła: 13 razy
Dołączyła: 20 Lut 2017
Posty: 3978
Skąd: Warszawa
Wysłany: 2019-01-08, 18:53:41   

Wowax napisał/a:
Nagrałem sobie i właśnie siadam do oglądania


O, to tak jak ja :D
_________________
 
 
Garamon 
Forumowy Badacz Naukowy


Pomogła: 15 razy
Dołączyła: 08 Lip 2011
Posty: 1582
Skąd: Warszawa
Wysłany: 2019-01-08, 19:20:30   

Wowaxie, dzięki :564:

Bardzo lubię "List z tamtego świata" (łącznie ze spotkaniami :p ), więc mam nadzieję, że moje wrażenia będą bliższe Twoim, niż Protoavisa ;-) .

Na razie mamy remis. Ciekawe, jaka będzie opinia Teresy :065:
 
 
Protoavis 
Ojciec Wspomagający
Archeolog książkowy



Pomógł: 29 razy
Wiek: 43
Dołączył: 13 Sty 2013
Posty: 5951
Skąd: PRL
Wysłany: 2019-01-08, 19:50:12   

Osoba, która nie czytała wcześniej powieści może inaczej odbierać ten spektakl. Ja "List..." zaliczam do tych słabszych powieści Makuszyńskiego. Jakoś mnie nie urzekł. :|

Spektakl jest dostępny na stronie:
./redir/vod.tvp.pl/video/list-z-tamtego-swiata,list-z-tamtego-swiata,40707015
_________________
 
 
Szara Sowa 
Ojciec Zarządzający



Pomógł: 60 razy
Wiek: 51
Dołączył: 24 Paź 2008
Posty: 34627
Skąd: Poznań
Wysłany: 2019-01-08, 20:49:56   

Przełączałem na to kilka razy ale za każdym razem mnie odrzucało. Może nie łapałem wątku, ale to była taka niby groteska niby komedia niby dramat. Gra w każdym razie grubo przerysowana. Jakoś nie moje klimaty.
_________________
 
 
 
Wowax 
Maniak Samochodzika
paraDyscyplinator forumowy



Pomógł: 23 razy
Wiek: 48
Dołączył: 21 Cze 2015
Posty: 6200
Skąd: Warszawa
Ostrzeżeń:
 1/3/6
Wysłany: 2019-01-08, 21:02:32   

Najcenniejsze są rzecz jasna opinie osób, które nie oglądały.
_________________
 
 
John Dee 
Moderator
Uwielbia Samochodzika



Pomógł: 65 razy
Dołączył: 06 Wrz 2014
Posty: 8518
Skąd: Niemcy
Wysłany: 2019-01-08, 22:27:01   

Obejrzałem i przyznaję, że dzielę opinię Wowaxa: film jest pod każdym względem dobry, z wyjątkiem muzyki - tu Protoavis ma rację: straszna kakofonia.
Wczoraj zdążyłem przeczytać pierwsze 100 stron powieści i rzeczywiście trzeba przyznać, że autor jak zwykle błyskotliwie, jednak i męcząco rozwlekle opisuje bardzo proste wydarzenia, przez co akcja w pierwszych rozdziałach naprawdę drepcze w miejscu. Reżyserka poskracała, co trzeba, podkręcając znacznie tempo, przeto film działa wyraźnie lepiej od książki.
Pomysł z Wojciechem Mościrzeckim pragnącym wykiwać swoich krewnych i za radą Dziurawca dzielącym skórę na niedźwiedziu jest przedni, tu oczywiście rozpoznajemy natychmiast rękę mistrza Makuszyńskiego.
Pomijając młodych aktorów, którzy są albo niedoszkoleni, albo minęli się z powołaniem, wszyscy inni są na poziomie, szczególnie Wysocki i Jeżewska. Reżyserka przyjemnie mnie zaskoczyła, zna się na fachu i potrafi prostymi środkami stworzyć właściwą, czyli serdeczną atmosferę, no a o doskonałe dialogi i solidną intrygę zadbał sam Makuszyński. W sumie mały, ale bardzo udany film telewizyjny, który deklasuje “Szatana z 7 klasy” (tego Kazimierza Tarnasa), a także “Szaleństwa panny Ewy”.

Pytam się też, czy Krzysztofa Dracza zaangażowano ze względu na jego sobowtórcze podobieństwo z Kornelem Makuszyńskim? Jeśli tak, to byłby to kolejny dobry pomysł reżyserki. :)

 
 
Szara Sowa 
Ojciec Zarządzający



Pomógł: 60 razy
Wiek: 51
Dołączył: 24 Paź 2008
Posty: 34627
Skąd: Poznań
Wysłany: 2019-01-08, 23:13:45   

No dobra, też obejrzałem od początku do końca i odszczekuję! Film jest fajny! Zrobiłem błąd że włączyłem sobie wcześniej tylko na chwilę nie znając fabuły i się zraziłem krzykami itp. Też polecam! :)
_________________
 
 
 
Berta von S. 
Administratorka Wspomagająca
nienackofanka



Pomogła: 82 razy
Wiek: 47
Dołączyła: 05 Kwi 2013
Posty: 21987
Skąd: Warszawa
Wysłany: 2019-01-08, 23:34:29   

Muszę sobie obejrzeć, bo przegapiłam.

Protoavis napisał/a:
Osoba, która nie czytała wcześniej powieści może inaczej odbierać ten spektakl. Ja "List..." zaliczam do tych słabszych powieści Makuszyńskiego. Jakoś mnie nie urzekł. :|

Naprawdę? To co jest u Ciebie w czołówce? Poza Szatanem rzecz jasna i tym "Złamanym mieczem", którego nie czytałam.

U mnie w rankingu Makuszyńskiego List jest na drugim miejscu, choć od Szatana sporo słabszy oczywiście. :)
_________________
Ostatnio zmieniony przez Berta von S. 2019-01-08, 23:34, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
Szara Sowa 
Ojciec Zarządzający



Pomógł: 60 razy
Wiek: 51
Dołączył: 24 Paź 2008
Posty: 34627
Skąd: Poznań
Wysłany: 2019-01-09, 08:39:27   

Trochę mi brakowało w zakończeniu aby jednak coś cennego się ostatecznie znalazło, choćby jakiś klejnocik...
_________________
 
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  



Reklama:


Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Template forumix v 0.2 modified by Nasedo

Strona wygenerowana w 0,34 sekundy. Zapytań do SQL: 12